Mat grousser Trauregkeet hu mir d’Pflicht alle Frënn vum Musée Thillenvogtei an alle Leit, déi sech fir eis Aktivitéiten interesséieren den Dout vum Jean Ney, dem Grënner a laangjärege Bedreiwer vun eisem Musée matzedeelen.

Et sinn elo bal 35 Joer vergaangen – am September 1991 – datt de Jang mat der grousser Ënnerstëtzung vu senger Famill, villen Frënn an aneren Acteuren, déi éischt Schoulklasse bei sech zu Wal a sengem Musée empfaangen huet an domat de Grondstee fir eppes richteg Grousses a Wichteges fir eis national Muséeslandschaft geluecht huet. De Musée huet sech séier weiderentwéckelt, ass iergendwann op Randschelt geplënnert an et war e laange Wee bis dohinner wou mir elo stinn. Villes war zäiteweis onsécher, mä de Jang hat, wéi hie selwer emol an engem Interview sot, „ ëmmer Vertrauen, datt et géing virugoen“ an dat Vertrauen huet och eis déi lescht Joren ëmmer virugehollef. Am nämmlechten Interview huet hie geschat, datt hie ronn 100.000 Kanner an Erwuessenen am Musée eise ländleche Patrimoine op eng lieweg a flott Aart a Weis vermëttelt huet. Dat ass eng imposant Leeschtung an huet ronn d’Hallschent vu sengem Liewen ausgemaach.

Alles dat huet de Jang awer net eleng gemaach. Mir drécken all senge Frënn a senger Famill, déi hien ëmmer a sengem Asaz fir eist kulturellt Ierwen ënnerstëtzt hunn eist häerzlechst Bäileed aus. Och wann de Jang net méi ënnert eis ass, sou lieft säin Engagement a säi Wierk zu Randschelt weider.